maganda ang tema ng iyong blog.. masasabi ko na sa aking personal na papanaw makakatulong ito sa mga magulang o magiging magulang pa lang kung pano nila palalakihin/idisiplina ang kanilang anak.. para mas gumanda ang buhay nila sa kanilang paglaki… gagawin ko itong basehan sa pag didisiplina sa aking munting CHASE… kung anong antas ba ang dapat kong ituro at ipaintindi sa kanya ng sa ganun ay hindi sya magkaron ng kaguluhan/kagitlahan sa buhay… maraming salamat sa pagbabahagi ng 8 yugto ng Psychosocial Development .. naalala ko nung ako ay nag aaral pa hindi ko iniitindi ng PSYCHOLOGY subject ko…ngayon ko lang napagtanto na mahalaga pala ang subject na ito….

hehehehe very timely! ito ang pinresent ko sa mga first year high school students noong nagbigay ako sa kanila ng recollection.

Kilala ko si erikson, siya partner ng sony para gumawa ng mga selepon na may walkman. Babalikan ko posteng to pag may anak na ko, o isaulo ko na lang kaya. Ako ba tingin mo jakuli tama sa estado ko ngayon?

Agham blog. Matalino ang taong yun. Lalo na mga magulang niya, kasi hindi na nag-isip ng pangalan, tinanggal lang yung son, lol. Supot pa po kayo?

Huweeeeeeeyyyyt!!

Shaks namula ako don ah. Sana hindi sya isa sa mga lihim mong mamababasa. Lol.

Nga pala Lolo J.Kul, ang 8 stages of Psychosocial Dev’t ni Erik Erikson ay hindi na matibay na teyorya sa ngayon. Gaya na sya ng mga theories ni Freud na marami ng nakapagsabi na hindi naman talaga applicable sa tunay na buhay. Sa ngayon.

Siguro nasa panahon na rin yan. Eto ay base lang sa natatandaan ko sa aking pinag aralan, pero ang alam ko kase ay ginawang experiment ni Erik Erikson ang mga anak nya para sa table na to. Which is weird, para sa magulang. And it also violates some scientific research rules.

Or am I talking about the right person?

Anyways, I think what we are and what we go through cannot be explained and should not be tied up with a single table alone. This demonstrates what people go through, generally, but we must also consider how time has changed how people deal with things and with each other that maybe some of the things people believed in before do not hold true anymore. But that’s just what I think.

On a less serious note, ARE YOU REALLY 52 YEARS OLD? I mean, really? I imagined you being older than me, I just didn’t think you’d rival Lola Techie. No offense meant.

Sorry, I just remembered. Si Piaget pala yung nag experiment sa sarili nyang anak.

Nakakahiya para sa kakagraduate lang na gaya ko. Hahaha.

ang tindi naman nito J.Kulisap … talagang nilagyan mo pa ng talaan ah.. tama ka kung may gusto kang sabihin minsan mabuti pang wag na lang… may naaalala tuloy ako dahil sa post na ito..

infairness, mahaba siya sir. hahahaha.

ako ay 19 years old pa lamang kaya andun ako sa stage na yun! haha.
napag-aralan ko to sa class ko last sem. ayun, okay naman yung nagreport, may natutunan ako. haha.

isa sa mahirap kong gawin sa buhay, yang pagbalanse. mahabang kwento pero nahihirapan na akong balansehin ang buhay ko. hahaha. pero alam kong kasalanan ko rin naman.
mahabang kwento eh. dapat personal ang kwentuhan para mas cheesy! haha.
game?

Maribubot.

Ako’y naligaw na sa kakahanap ng salitang iyong nabanggit. YUGTO.

Alam kong magiging kapakipakinabang na Pilipino si Chase. Ikaw pa.

Talaga Padre Fiel?

Bale baga’y napapanahon nga itong artikulo na ito. Kayo na mga mambabasa at mga ginigiliw na naliligaw ang bahalang umunawa at dumagdag/bumawas ng kulang/labis sa akdang ito.

Yinyang, hindi ko pwedeng sukatin ang pagkatao mo, kung magbibitiw man ako ng mga salitang maaring magsunson sa katauhan mo, malamang sa malamang, panghuhula lamang ito.

Malawak na ang iyong pang-unawa, iniiwan ko na sayo ang gawaing makapaglalagay sayo sa kasiya-siyang tagpo ng iyong buhay.

Wes, silipin mo nga kung jupot pa nga si Lolo mo? Ikaw, jolina ka na ba?

Matalino nga.

Vajarl, Freud, Erikson o Piaget, sino man sila, maaring nakaambag sa pagpapalawak ng karunungan natin tungkol sa paksang pinag-uusapan. Sabi mo nga ay teyoriya lamang ang mga ito, ibinatay sa totoong daloy ng buhay ng mga huminga at ngayo’y nalagutan na ng hininga.

Ang sabi, ang pinakamabisang pamamaraan ng pagkakatuto ay ang iyong karanasan, dito mo pa lamang mabibigkas ang mga noo’y hindi mo nasang-ayunan.

Kung nagbabago na ang panahon, marapat lamang na hindi natin itali ang ating sarili sa panahong damo ang tinitira ng tao, kungdi dapat usok at gomang sunog na dapat. Pagnilayan mo, ang bahaging ito.

Hindi ko kokontrahin ang iyong isinaad, pagpapalawak ng kaisipan ang aking hangad. Salamat sa iyong kaalaman.

Vajee, iba ka…pero bago lumubog ang araw, nais ko’y nakangiting kang hihimlay..dahil pangit ka kapag nakasimangot ka sa iyong himlayan.

Kung sasagutin kita sa huli mong tanong, para mo na akong hinubaran at pinagnasaan Vajee.Hahaha

Uy Orville, para sa mga naghahanap o dati na’y nakahanap pero nakakalimot na.

Balanseng pamumuhay ang pinupunto ko sa bahaging ito ng aking akda, subalit may mga balakid na nagpapabagal ng ating naisin, magkagayon man, ang mahalaga, umuusad tayo.

Ayos ba?

Normal ka pa Roger, huwag munang masyadong dalhin ang buhay. Maglakbay ka, gamitin mo ang iyong talino, sigurado akong..makadadagpa kang buo at pantay pa ang iyong itlog este dangal.

Huwag nating kalimutan na sa kabila ng mga pangyayaring dumadagok sa ating matibay na paniniwala, may kaniya kaniyang oras para sa mga bagay na dapat ay ATIN.

Namnamin mo ang iyong kabataan hijo, hindi na babalik ‘yan.

Wahahaha. Sira.

Anyways highways, hindi pa nga ako natutulog. So yang himlayan na yan, iba ang iniisip ko. Iskchurd ako. Lol.

hmm, freud yata ang natandaan kong pinag-aralan at maslow din yata…

anyway, mas feel ko ang ginawa mong conversation, naiinis ako pag naririnig ko na mas tama ang desisyon ng magulang kaysa anak…sigoro lumaki lang talaga akong independent… oo may pagkakataong tama ang nakikita ng mga magulang at mahal ko ang mga magulang ko pero pag-umabot ka na sa tamang edad, desisyon parin natin ano ang tatahakin nating buhay.

ipinag-pasalamat kong binigyan ako ng kalayaan ng mga magulang para sa sarili ko… mas madaling tayong matuto kung tayo mismo ay gustong matutunan pano lakbayin ang karagatan ng mga pangarap natin.

ngunit di ko nakakalimutang, andito ako sa mundo dahil sa pagmamahal ng mga magulang ko… kaya kung saan man ako aabot, babalik at babalik parin ako sa kanila.

magandang araw kuya kulisap..

No matter what my son did, I still love him! J_ _ _ _ _, I love you son, Till death do us part - Marlene Aguilar-(Excerpts from latter’s dramatic statement)

ahaha, natawa lang ako sa post mu.. kulit! hehehe

kung may nais ka, pwede mu namang sabihin, peru make sure na gagawin mu!

“uwag ka ng maiingit sa iba na sa tingin mo ay matagumpay na kaysa sayo, hindi mo alam kung ano ang pinagdadaanan nila. Makakabalanse ka kung makikilala mo ang DISIPLINA.”- linya ito ng erpat ko lage sa aming magkakapatid…

at d age of 21 open na open na ako sa mga magulang kahit personal o lovelife ko ndi ako naghehesitate magsabi sa mga magulang ko lalo na sa nanay ko…nagkaroon din ako ng ganung karanasan naconfuse ….na til now confuse pa rin ako…. well, buti nalang parang bestfrend ko ang mga magulang ko kung makipag usap sa kanila…..

nsa hanay ako ng 20-34 na edad …LOVE?.. hehehe

alam ko to! alam ko to! napag-aralan namin iyan eh.haha. gusto ko nga dati sumpain sila erikson, freud at piaget, meron pang isa yung sa spiritual naman, andami kasi nila naiisip na teorya eh, kinakabisado tuloy lahat kapa nag-aaral.haha.

pero isa ito sa mga teoryang naenjoy ko, kasi maaapply mo sa mga kamag-anak mo, o tao sa bahay kaya madaling aralin. ang naalala ko, maaari kang matrap sa isang stage diyan kapag hindi ka ba makamove-on, parang kahit 45 years old ka na, dala-dala mo pa din ung conflict sa nakaraang stage kung hindi mo iyon nalampasan. magulo po ba? ahihi. basta ganoon.

pero tinign ko, halos lahat ng tao may kaniya-kaniyang dalang conflicts sa buhay, kumbaga, wala naman atang perpektong tao na lalagpas sa mga stages na iyan na matagumpay nilang nalabanan ang lahat. iyon lang naman eh pananaw ko, na ayon sa teoryang iyan

namiss ko magbasa ng mga blog. grabe.:D

Nays!!! ay lab et! ang disiplina ay kaakibat dapat natin sa pang araw araw na gawain o pamumuhay!

kudos kuya Jkul.

Aninipot,

Dapat lamang na magpasalamat tayo sa ating mga magulang subalit dapat bilang anak alam natin ang limitasyon bilang mas nakababata.

Gayon din naman, sa mga magulang,nararapat lamang na gabayan natin ang ating mga anak ng bonggang bongga.

Koror, ang batang choosy.

Sinabi ba ito ni Ginang Aguilar?

Hindi natin masisisi ang isang ina kung itago/ipagkaila niya ang kaniyang anak, higit sa lahat, mas nasasaktan ang isang ina kaysa sa anumang sakit na mararamdaman ng isang anak.
Sa kabilang banda, kaya nga kung anong sama o buti ng isang supling, iniuugnay ang bawat kilos sa pamilyang pinagmulan.

Kung ikaw ang nasa katayuan ni Gng. Aguilar, isusuko mo ba ang iyong anak o ganun din ang iyong gagawin?

Pd, may puntos naman.

Bakit ka naman natawa lamang.

Nasabi ko ito dahil kapag tayo ay may mga binabalak, mas malamang ang tipa ng bibig kaysa sa kilos ng kamay para gawin ang mga plano.

Kaya, kung may nais talagang gawin, huwag ng tsumika, gawa na.

Lhen, isa lang masasabi ko..may nagtext..hehehe.

Tama ba ako kung sasabihin kong, natutunan mong bumalanse dahil marunong ding bumalanse ang mga taong nasa kapaligiran mo?

Ngayon di’y dadapo ako sa iyong kuta.

MLapis,
Ayon don sa dulang na ginawa ko, dalawa ang kauuwian, isang bigo at matagumpay.

Tama ka naman na may mga karanasan tayo na nakapagdudulot ng kabiguan, pero naniniwala akong kung lalabanan yan, matutunan na natin ang pagbalanse…’yon ay kung marunong tayong LUMABAN.

Walang anuman Utoy Tupe.

DISIPLINA..saan ba ito nabibili..makapag-imbak, para kapag nararamdaman na ang medyo kaluwagan at walang direksyong buhay, iinumin o kakainin na lang ang Disiplina.

Hehehe.

naks!now lang ako nakabasa ng ganitong blog haha

para kang titser ko noon elementary!LOL

nice entry though,and educational too!

abah?!!! anong alam mo JK?..at MAY NAGTXT? hehehe hmmmm ano alam mo ha ?… hehehe

MAY NAGTXT!!! korek ka jan siguro ung nag txt eh wala sa hulog heheehe wala sa lugar at buti nalang maraming taong nakaalalay sa akin kaya nakapag balanse ako at salamat sa mga taong iyon…. isa na siguro si B3

maganda ito, naalala ko tinuro samin ito noon. tama lang na ang pagpapalaki sa anak ay hindi basta-basta. dapat may balanse.

gusto ko din yung sa DISIPLINA. Kasi akala ng iba, swerte lang ang mga mayaman. Ang totoo, pinaghihirapan yun. Kahit pinanganak pang mayaman, kung hindi naman marunong magbalanse ng pera, mauubos din yun.

*char* natatawa naman ako dun sa charchar mong kwento, pero oo kilala ko si erikson kasi bukang bibig yan sa subject namin sa PSYCHOLOGY OF NURSING, ang nurse na di nakakakilala sa kanya, ay di nurse.. haha.. pero sa totoo lang ayon kay freud isa ding developmental psychologist, sabi niya.

0-18 months yan ang tinatawag na ORAL STAGE. ANG ID AT SUPEREGO ay gawa ng magulang. Napaka dominant sa kanila yung ID..

ang 18-36 months- ANAL STAGE
ito yung part na tinatawag na toilet training..
kung saan ang magulang idinidevelop nila ang paguutos na sa bata. Like for example wag kang iihi sa salawal.. pag super higpit ng magulang, the tendency the child will be OC pag tumanda pwede manyari yun sa kanila. Pag laging sinasabi ng magulang na Dirty yan, Disobedient ka pwedeng maging anti social.

Kaya tama ang mga sinabi mo, na ang magulang kailangan bigyan nila ng karapatan ang mga bata na magdesisyon para sa sarili nila. Iba ang disiplina sa over protected…

Ang dami ko na naman sinabi.. haha..

yes, ginagamit ko rin ito sa mga recollections ko, lalo na pag mga high school o youth ang audience ko. kasama na rin ang heirarchy of needs ni abraham maslow, ung bintana ni johari…etc.

lately, ang patok ngayon ay psychogenetics. ang pag-aaral tungkol sa value formation ng isang tao through his family line…

Susuriin ko lamang ang aking sarili batay sa dulang na naipaskil:

0-1: ?

2-3: sabi ng lola ko nuon sa edad na ito madalas ko na raw gawin ang mga bagay na nais ko. (ano bang ginagawa ko sa edad na ito… hmmnnn).

4-6: hindi mabait hindi rin masama… pero masunuring bata. alila ng mga nakatatanda.

7-12: competent ako. sumasali at lumalaban sa maraming paligsahan. pakiramdam ko nuon sa edad na ito may silbi ako sa mundo.

13-19: simula ng pagkabagabag ng aking kalulwa at pagkatao. self-pity. sino ako? wala akong silbi. walang kwenta. maraming gusto, maraming pangarap wala namang ginagawa para makamit ito. pero madalas nag-iisa at nabubuhay sa dilim.

20-35: nandito na ang age bracket ko. am i loved or wanted? tinatong ko na sarili ko niyan. marami naman talaga nagmamahal eh. kaso shall i share my life with someone or live alone? plano ko mag-asawa pero open akong iwan niya ako basta sa akin ang mga anak namin.

36-65: siguro naman… haha!

65 pataas: wish ko lang… pabili rin ng disiplina kung may nabilhan ka na Kulisap.

Sa totoo lang… lahat ng nabanggit mo sa dulang ay batayan sa wastong pagpapalaki at pagkilala sa sarili pero sa aking pananaw… basta, magulo ang buhay at kumplikado ang bawat sitwasyon sa isang pamilya at wala ni isang pamilya ang magkapareho ng kalagayan. ako, kinilala ko ang sarili ko at ang mundo sa kalye at sa labas ng bahay…. sa kung kani-kaninong bahay…. pero mas nakilala ko ang sarili ko sa aking pag-iisa.

(haha… wala na ata kinalaman mga pinagsasabi ko. basta, tamang gabay ng magulang sa mga anak at wastong pagpapalaki para mas maunawaan at maging disiplinado ang mga supling hanggang sa pagtanda.)

Saan nga ba nabibili yang disiplina? Kelangan ko yan. Saka pabili na ren ng kasipagan. Saka tamang desisyon para sa mga pinoy sa darating na eleksyon.

Uy Mac, kamusta ka na? Ang laki mo na ah? Anong bitamina mo? Hehehe.

Parang guro ba? May naalala ka lamang kaya nawika mo ang ganun.

Salamat sa pagkaligaw mo dito.

Galing ng pakiramdam ko Lhen…talagang may nagtext.

Sige lang, umayuda ng umayuda para ayos.

Mainam ang punto mo Pinoy.

Disiplina at tamang pagbalanse.

Totoo ba na kapag mayaman, maramot?

WalongBote.

Salamat sa pagbabahagi mo ng iyong kaalaman. Ayaw ko ng pahabain ang komento ko, baka may makiminor, baka kung saan pa humantong ito. Hahaha.

Tama ka, iba ang disiplina sa Over protected.

OA ang kinakalabasan.

Psychogenetics, isasangguni ko ‘yan kay pareng Wiki Padre Fiel.

Salamat sa pagkakabanggit ng mga iyan.

Anjong, batay sa pag-aaral na isinagawa ni J.Kulisap, ikaw ay nakadama ng pagkasabik at pagkalito sa panahong kailangan mo ng karamay at taong makakaunawa sa iyong damdamin, subalit hindi mapunuan ng mga taong pansamantalang kumakalinga sayo dahil mas nauunahan ng iyong pag-iisip ang mga gagawin pa lamang nila, ang kinahahantungan ay ang pagkaawa sa sarili at konting pagrerebelde sa mundo. Minsa’y inisip mong sumabog na ang mundo, pero bigo ka pa rin.
Kung magpapamilya ka, nangarap ka na din lamang, bakit hindi mo ito buuin ayon sa talagang nais mo, kung ikaw ay bukas sa paghihiwalay at anak lamang ang nais na matira, sadyang mangyayari dahil ito ang disenyong nais mong maganap sa buhay pamilya mo.
Ito ay punto lamang ng isang J.Kulisap.

Vajee at Anjong, subukan kaya nating magtinda-tinadahan ng mga produktong yari sa Disiplina, kasipagan,pagmamahal, paglimot, pag-iwas at kung anek-anek. Pwedeng prepaid at pospaid card. Yayaman tayo, sinisugardo ko yan.

Yes Kuya J.Kul, Un din ang reaksyon ng aking ina, kahit nga daw gaanu kasama ng isang anak, anak niya pa rin yun..

Ako’y nagagalak at ako ay napalaki ng aking mga magulang ng tama at may takot sa Diyos.
At ako din naman ay nalulungkot sa tuwing may nakikita ako sa kalye na mga kabataan na pagala-gala lamang at parang wala ng mgandang bukas para sa kanila dahil sila ay hinayaan na ng kanilang mga magulang na pakalat-kalat lamang.
Ako ngayon ay isang magulang na din at baon ko ang mga magagandang asal na natutunan ko sa aking mga mahal na ama’t ina para ipamana din sa aking mahal na unica hija.Salamat sa isa nanamang napakahusay at napaka-gandang artikulo…hanggang sa muli J.Kulisap!!!

jk, Psychogenetics will show you how to examine your mother and father’s adult couple relationship and understand its lasting influence, not only on your attraction, selection, and interactional patterns in your adult-adult relationships, but also its subconscious imprinted effect on your self-talk, family, friends, and career relationships and parenting skills today. it will show you how these learned Inner Couple patterns can be easily unlearned and changed for the better.

interesting di ba?

Pwedeng sakin i test ang product? Kahit sa kasipagan lang. Haha. Gagawa pa ko ng Home TV Shopping video para sa inyo.

shall i share my life with someone? hmmm… lemme think.

Koror,
Karamihan sa atin kapag nakita nating masama ang taong yon, hinuhusgahan natin kaagad, sukdulang isumpa at tanggalan ng karapatan. Tama ang iyong ina, anak niya ‘yon.
Sa kaso ni Ivler at ni Gng. Aguilar, bahala na ang batas natin. Batas na dapat nagpapatupad ng patas.

Maldita.
Maswerte ka dahil nagkaroon ka ng buong pamilya na may mabubuting asal at maipagmamalaking Pilipino.

Kailangan mo pang ipamahagi ang kagandahang iyong natutunan upang sa ganun ay mas dumami pa ang mga taong marunong bumalanse.
Hindi natin kailangan ng Santa, sapat na ang isang mabuting mamamayan ng lipunang ito.
Walang anuman. Salamat sa iyong papuri.

Oo nga padre, napaka-interesting ito. Babasahin ko at susubukang i-apply sa akin ang hatid nitong psychogenetics.

Salamat na muli.

Natest na kita Vajarl, gamitin mo ang Vitamin KS (Kasipagan, generic name) every morning.
Kapag nalunok (imaginary) sabihin lamang tuwing umaga na, magsisipag ka ngayon. ‘Yon lang.

Walang himala di ba? Ang himala ay nasa puso ng Saging? Aw..’Te Nura kaw ba ine?

Timangkey, double-meaning ba ito?

‘Kaw, may presyo ka ba kapag nagshare ka? Hahaha.

Salamat sa pagkaligaw mo dito.

‘Yong isang baso diyan sa paminggalan, iyo talaga ‘yan, walang gumagamit.

meron lang akong tanong, J. Kul. Andun ka na ba sa kalagayan na nagtatanong ka sa sarili mo if you have lived a full life? hahahaha! peace!

totoo yung sinabi mo na ang mga magulang, partikular ang mga ina, ang unang nasasaktan kapag nasasaktan ang kanilang mga anak. ngunit naniniwala akong ang pagmamahal ay may kaakibat na disiplina at responsibilidad. bilang mga magulang, dapat tayon ang unang unang didisiplina sa ating mga anak upang sa gayon, wala din tayong pagsisihang gagawin nilang hindi maganda sa kapwa balang araw.

oo nga, masakit nga kay G. Aguilar ang nangyari sa kanyang anak, pero paano ba ang ginawa niyang pagtuturo sa kanyang anak noong ito ay bata pa? hmm…

So much has been said about this so called Pyschosocial development. While it’s true that this could help us in understanding human nature. We could not rely on it as basis for all human behavior/actions. As complex as it is, we are continuously discovering the mystery of how we are able to deal w/ each other in a way that it is appropriate to our age and to society.

unfortunately, new pa lang dito sa pinas ang psychogenetics….

Kaye, tinatanong mo ako kung nasa punto na ako ng pagtatanong kung ang aking buhay ay katanggap-tanggap at kasiya-siya?

Sa pagbabalanse ng aking buhay, minsa’y nakaka-apak ako ng marupok, inaakala ko rin minsan na matibay ang aking ginagamit dahil yari sa bakal pero may kalawang pala sa loob, kung kaya’t napuputol din ang kagamitan. Pero, kung hindi ko tinanggap ang kakulangan ko bilang nilalang, maaring nasa isang sulok ako ng mundong ito, nagbabato ng mga walang kwentang kaisipan.
Bawat araw ay pagkakatuto sa isang J.Kulisap. Bawat pagkakamali, may inaasahang itatama.

Salamat sa punto mong yan Kaye, disiplina ang kailangan, at ang akmang taong magpapasimula niyan sa pamilya ay tayo mismong mga magulang.

Kung sasagutin kita sa huling tanong mo tungkol kay Ginang Marlen Aguilar-Pollard sa paraan ng pagpapalaki nya kay G. Ivler, paumanhin pero hindi ko kayang tuldukan ang kanilang pagkatao. Maaring may mali sa pananaw natin pero baka sila ay tama sa paraang alam nila ang kanilang pinaniniwalaan.

Salome, ingles na naman ito. Nakakaunawa ka ba ng Pilipinong wika? Sana naman.

Isa lamang itong gabay pero nasa atin pa rin ang pagpapasiya kung anong uri ng pamumuhay ang gusto natin.

Ipinapaunawa ko lamang sa artikulong ito kung paano bumalanse para ayos ang buhay.

Talaga Padre, ibig sabihin hindi mo pa sinusubukang gawin ito tuwing mayron kang recollections o activities?

Nakapagseminar ka na ba?

haha. si Pareng Erik, naextra. mga life issues nga naman. maganda ang teorya ni Erikson..nang minsang gumawa ako ng pag-aaral sa sikolohiya ng pagbablog, sya ang ginamit kong basehan..pero tama, psychosocial sya. may mga kulang parin..naniniwala rin ako na hindi lang pagpapalaki ng magulang ang nagiging dahilan kung bakit nagiging ganito tayo..biological factors din..kaya, hindi pedeng sabihin na abnormal ang pag-iisip ng isang tao just because nagdeviate sya sa stage na sinet ng isang psychologist. pero, ayun nga, may mga debates pa rin..sina Piaget at Vygotsky, makakatulong din ang stages of development nila sa pagpapalaki ng anak. hehe. hala.

ang galing nang pagpresent mo Kuya..naalala ko tuloy ang prof ko sa developmental psych. hehe.

saka dagdag ko lang, hindi naman una-unahan ýan.

Ito ang nagiging problema sa mga nagpapakadalubhasa at nag-aaral, may konting pagtatalo at paghahamon tungkol sa kaalaman at karunungang kanilang pinagtyagaang pag-aralan.

Si Piaget, si Erik Erikson at Vygotsky, may pagkakahawig ang kanilang pinag-aralan pero may mga kaibahan din. Nasa mga mag-aaral na kung papaano nila tatanggapin ang mga pag-aaral at teoryang kanilang hatid.

Maraming salik ang nag-aambag sa paghubog ng kabuuang pagkatao ng isang nilalang,’yon nga lamang kapag nasa murang gulang o wala pa sa wastong pag-iisip ang isang tao, hindi pa naman niya kilala itong sina Piaget, Vygotsky at Erikson, kung kaya’t paninindigan ko pa ring mahalaga ang kontribusyon ng mga tagapangalaga sa mga bata.

Wala akong tanong sa mga sikolohistang nabanggit Sisa, sila ay may punto, may ipinapaunawa.

Salamat sa iyong kontribusyon.

Tama, kanya kanyang oras at panahon.

It’s great to be surfing your blog. Ito pa lang nababasa ko, solb na! Kaya babalikan ko pa yung iba!

Pwede ba kitang i-add sa blogroll? Sabagay ilalagay kita sa ayaw mo at sa hindi. Hehe. Salamat!

Uy, may psycho subject, kailan ang exam ne’to?

Kumusta Lolo J.Kul? Chillax ka ata these days ah.

@kayumanggingdamdamin di naman siguro lahat ng mayaman ay maramot. im sure meron silang mga tinutulungang mga orphanage and non-profit organizations. hehe

Igan, binuhay mo ang mga maliliit na ugat ng aking pisngi sa katatawa sa ginawa mong diyalogo … Ok ka talaga. napadaan lang. galing!

bukas na ang base contest ko jk…

galing ng presentasyon..maliwanag po prog j.kulisap. hehe

Carizza, ang babaeng maganda.

Solb ba? Salamat naman kung ganon.

Idinagdag mo na ako? O sige, sige..idadagdag na rin kita.

Laro tayo ha?

Rick…wala pong exam po.

Vajarl, kamusta..dumalaw na ako sa kuta mo. May inaasikaso lamang ako dito sa trabaho. Maganda yong bago mong topic.

Pinoy.

Hindi ko naman nilalahat pero may mga kakilala ako talagang medyo mapait ang pag-uugali. Siguro dahil mahirap ako, kaya nasasabi ko yon. hahaha.

Humanda sila..bukas…bukas..luluhod ang mga.may tuhod.

Pruelpo, igan kamusta na diyan? Maigi naman at natawa ka sa aking dayalogo. Salamat sa pagdaan

Padre Fiel, salamat sa iyong reminder. Wala hindi talaga ako nananalo.Ang daming nakaabang.

G.Eli, hala maghanda ka sa pagsusulit tungkol kay Piaget, Vygotsky at Erikson. Idepensa mo kung sino ang pinakamahusay sa tatlo sa larangan ng paglalaro ng Larong Pinoy.ahihi

NeW PoSt nAmaN jAn. NaUuMay Na aKo Sa hAnDa Mu.. PapA Jk!

Ang tagal naman ng bagong topic…gustong-gusto ko na makabasa ng bago at kakaibang article.:-)

Ang galing, ang galing, ang galing! *palakpak*

palaging may kakaiba sa mga post mo. Nakakatuwa! XD

congrats jk sa pagbe-beys mo! naaliw talaga ako sa timecheck mo. wahahahaha. ^_^

Pa beys muna Jkulisap…last beys na ako.

Malaman ang post na ito.

Yung huli naalala ko na….Nike: Just do It!

Congrats agen JKulisap.

daan lang po..

Kamusta kayong lahat.

Maldita, Esmina, Batopik, Padre at Super L.

Tama: Nike, Just do it. Ito na ‘yon.

Padre, ako ay naging abala ‘nong nagpost ka na.

Wow. Napisipol ako kay Batopik.Palakpakan. Sige pa, utuin mo pa ako.Hehehe. Salamat.

Esmina, huwag ka ng makulit, magbasa ka na lang.