Base ako..walang basagan ng trip.

Inihahandog ko sa mga taong malapit sa aking puso, sa mga kamag-anak, sa mga kaibigan, sa mga bloggers na nakikipamuhay sa ibang bansa. Mula sa puso ni J.Kulisap ang saludo ko.

Mabuhay po kayo.

wow! galing….dahil sa sinulat mo isang saludo para sayo kuya kulisap….

iba talaga ang forte ng yong pagsusulat…bawat bitiw ng salita tagos hanggang kalamnan.

may kurot talaga sa puso…ramdam ko yung tila pakikipag usap mo sa mga nangungulila sa kanilang mga kaanak, lalo sa kanilang mga magulang. at tulad mo, nananalangin ako na di nila ito ipagrerebelde, bagkus, itoy magsisilbing inspirasyon sa kanila upang magsikap ding mabuti sa kung anumang mainam na pinagkakaabalahan nila upang makatulong di lamang sa kanilang pamilya, kundi sa buong bayan natin.

sadyang matalinghaga at malalim ang iyong pangungusap kapatid, tila isang balon na mahirap sisirin, at tila isang bulalakaw na hindi mo malaman kung saan ito dadapo o kusang maglalaho na lamang sa kalawakan.

Bakit niyo inaaway si Daddy?!

He is a foreigner.

naku, bakit walang comment dito ang daddy namin ni ax? haha. brown american na un.

(tumitingin-tingin) daddy!!!!! asan ka na!!!

aba, na-extra pa ko dito.

sa totoo lang, ang tunay na mga bayani ay yung di umalis ng pinas. di sila naduwag na gamitin ang kanilang kaalaman at kakayahan sa ikabubuti ng ating bansa. matindi man ang hamon, magiting nila itong hinaharap.

naalala ko tuloy ang pelikulang ANak na ginanapan ni Vilma santos..

Naging selfish kasi ang anak, inisip na
pinabayaan daw sila, iniwan, ayun, di nila alam ang hirap na dinanas ng mommy nila..

pagpapray ko mga OFW nating mga kalahi.

teka, sana wag magrebelde ang mga anak.
ayoko ng ganun.

waw, “spicy” ang word na nasa baba.

Tama ka jason, yung ANAK na movie ang sampol.
Para naman sa mga naiwan dito sa Pilipinas, please lang, hindi namimitas ng pera ang mga tatay/nanay/kapatid nyo sa ibang bansa. Bukod sa salitang “musta?” natanong mo na ba sila kung anong gusto nila na baka may maitulong ka sa pangungulila nila, baka gusto nilang marinig ang mga kwento mo hindi yung listahan ng mga gusto mong ipabili. Kahit isang beses lang, kumustahin natin sila nang seryoso. Nakakasama kasi minsan ng loob ang iba, puro na lang hingi. Minsan hindi pa magawang magpasalamat. =(

Isang isyu hinggil sa ating bayan na di makayang matimbang at mahusgahan ng hamak kong isip ay ang tungkol sa mga OFW… Bayani ba sila?… O mas dapat yatang sabihing sila’y martir?… Mga taksil ba sila sa bayan?… Mga alipin, gaya nga ng paghamak ng isang Chip Tsao at mga diksyunarong Ingles?… Ano ba ang dapat nating gawin para hindi na umalis ang mga mamamayan sa sarili nilang bayan at lumayo sa piling ng pamilya’t minamahal?… Ah, masalimuot na usapin…

Aninipot, tagos hanggang laman hanggang atay, bituka at buto….ganyan ang epekto kapag naramdaman mo.

Salamat po.

Halo Kaye, kumirot ba ang puso mo. Maraming mga kabataan ang hindi naiintindihan ang pansamantalang paglayo ng kanilang mga magulang o kaanak,para sa kanila ang bawat pawis na tumatagaktak, ang bawat pangungulila..para sa kanila yon.

Pare Alkapon,

Isang balon na madilim at kailangan ng isang patpat para matingnan kung may nagbabadyang panganib, bumubulusok hanggang sa sukdulan ng alapaap, walang hanggan..matatanaw mo pero hindi mo kayang angkinin..ito ang iyong utak, na pwede ko ring hiramin.

Salamas ulit pare.

Ax di ko po inaaway si Mr. Nonsense.

Bida nga siya dito sa artikul ko eh.

Alam kong ibang citizen na si GK pero nananalaytay pa rin ang pagiging Pilipino niyan.

Pero hindi natin kayang takpan na may mga Pilipinong parang nakalimutan na ang kanyang pinagmulan, siguro may mga kakilala pa nga si Mr. Nonsense, tama ba ako?

Padre, may sakit pa daw si Mr. Nonsense, pupunta din yon dito.

Abangan mo.

Wow Plaridel.

May ibang hindi makaalis dahil walang pera para makapunta sa ibang bansa, may iba at mangilan ngilang nagsisilbi muna sa bayan bago tumikim ng ginhawa sa ibang bansa.

Kanya kanyang pagtingin yan.

Ang bait mo talaga Jason, si Rizal ka nga, kalahi ka ni Rizal.

Bow na bow na ako sayo po.

Salamat na may isang ikaw..naka naman. Ang bigat non ‘tol.

Lababo, maanghang ba? Di naman, dinurog na luya at paminta lamang na may sili.

Isang tawag lamang ng taos sa pusong pangungumusta, maiibsan na ang kanilang pananabik. Marami ng pamamaraan ngayon para marating natin sila, may e-mail, facebook,friendster, tweeter,plurk,telepono, voice-chat, voiceSMS…at kung anu-ano pa.
Hindi katulad dati recorded voice sa tape, sulat na tapos na ang pagluha bago pa matanggap o kamalasan, wala ng buhay bago pa matanggap.

Maganda ang pelikulang inyong nabanggit, napanood ko rin ito.

Dalisay,

Sa ibang bansa o dito ka man, kung walang pag-iimbot ang iyong pagsisilbi at pagsusumikap, bayani ka…martir kung mag-aalay ng buhay para sa ikagaganda pa ng mas marami, pero sino ba ang may gusto niyan, kayang bilangin sa daliri.

Taksil sa bayan kung pilit na kinakalimutan ang lahing kanyang pinagmulan, yong tipong nagkulay ka lang ng buhok, lumaklak ng pampaputi at nagsalita ng medyo gdskjksrewrijfkjfer–ganyan kaarte….at magtanong kung ano ba ang lubak..magtanong kung unggoy nga ba ang mga Pilipino.

nagparinig na naman sa tisoy na katulad ko si kulisap. btw, pwede next time eh tagalugin mo…di maintindihan eh

GK hindi kita pinaparinggan, para sa lahat ng mga Pilipino yan, alam ko na sa puso at isipan mo ikaw ay Pilipino.

Paninindigan ko ang paniniwala mong yan GK.

buti pala at pinagtanggol ako ng mga kampon ko rito. palibhasa eh kamukha ko si keanu reeves, eh ako na ang pinag-initan. sige, hindi ka sali sa balikbayan box this year!
ikaw, pati si alkapon at kaye ay nahawa sa yo na magtinapa ng taluglog.

pwede bang ituloy dito ang pakikipagsapalaran ni prinsipe jason? ahahaha

magandang umaga kulisap

muntik na rin ako mag-trabaho bilang stripper sa ibang bansa, tas sa factory ng chocolate sa taiwan, pero naudlot lahat. kasi hindi gusto ni papa jeez. di sana’y kasama ako sa mga sinasaluduhan mo J.K hehehe. saludo rin ako sa mga gaya ni taga-bundok nating katropa. ako nga andito lang sa ibang probinsiya eh kakapangulila na. sila pa kayang andun. *clap-clap

GK, di ba sabi ko kapag nasa lungga ko,pipilitin nating magsalita ng wikang Pilipino, kahit pangtribo pa yan. Ito na lamang ang nagsisilbi nating koneksiyon, kaya naman pinagsusumikapan at pinaninindigan ko ang wikang Pilipino. Hindi tama ang konstruksiyon ng pagkakagamit ng tamang salita at pangungusap ang mahalaga nagkakaintindihan tayo.

Walang problema kung hindi ako kasama sa pasalubong mo, ang mahalaga..nandyan ka..Nakanaman parekoy, ang bigat.

Magandang hapon na Jason.

Pwede kung gusto mong makipagsapalaran pa.

Kapag nakagawa ako ng kwento tungkol sa digmaan, pwede mo bang lapatan ng iyong makulay na pagguhit, pero hindi ko pa alam kung kailan ko siya magagawa.

Basta pwede ba?

‘Yin, stripper? Totoo ba yan o ekek mo lang?

O mali ang pagkakaunawa ko sa trabahong stripper? English yong salita eh.

Ikaw ay mahusay na Pilipino kaya saludo rin ako.

Para sa isang pamilyang nagsasakripisyo ng isang ama o ina sa ibayong dagat, saludo ako sa kanilang katatagan at patuloy na pagsisikap. At lagi pa’y alam natin ang sanhi kung bakit libo-libong ama at ina ang nakikipagsapalaran sa labas ng bansa. KAHIRAPAN. Hanggat hindi ito natutugunan patuloy ang pagkakawatak-watak ng pamilyang Pilipino at patuloy din ang pagkakaroon ng mga kabataang maliligaw ng landas resulta ng pagkawalay sa kanilang mga magulang.

Tama ka Paquita, may ilan ding nanay at tatay na nakalimutan na ang pamilyang iniwan nila dito sa Pilipinas.

Hangga’t lamang ang kapakinabangang natatamasa ng iilan sa ating bansa, mananatili tayong alipin sa paningin ng mga bansang umuuri sa ating lahi.

Kaya nga, ganun na lamang ang pag-asam natin na ang kabataan ang pag-asa ng ating bayan.

magandang hapon Kulisap!

ilang araw din naman ang lumipas bago ko napuno ng lakas ng luob ang munti kong dibdib para makapag-iwan ng kumento.

salamat ng lubos. hindi ko alam kung papaano ang tamang pasasalamat. gayunpaman, ang mga luhang dumaloy sa aking pisngi at muling pag-buhos nito mula sa aking paulit-ulit na pagbabasa ng iyong artikulo. iyon ay luha ng papuri at pasasalamat.

bago pa man ako nangibang-bayan, isa akong anak na iniwan ng isang ina para mangatulong. nasa unang baitang ng elementarya ako nuon. aalis, babalik. hanggang dumating ang kolehiyo at napagdesisyunan niyang manatili sa pilipinas. nag-rebelde ako. sabi ko sa kanya, “eh mas mabuti pa nung wala ka eh. lahat nagagawa ko. mamatay ka na lang!”

napakasakit. napakabigat sa isang ina. ayokong umiyak pero patuloy ang luha.

ninais niyang muling umalis. pinigilan ko. ako ang umalis. sa pag-layo ko. naunawaan ko ng lubos ang paghihirap ng aking ina. maraming sakripisyo, hirap, gabing malungkot, mga luha na wala ng mapaglagyan. hindi ko na kaya pero para kay inay kakayanin ko.

hanggang dito na lang muna. salamat muli Kulisap.

Sshhhhh…tama na, halika na..pasyal na tayo..tumayo ka na diyan.

Payakap na lang TB.

Naiintindihan ko. Darating ang araw para sayo. Alam kong naglalakad ka patungo sa kapayapaan at kaligyahan. May oras din ‘yan.

Mabalitaan ko man o hindi..masayang masaya ako para sayo. Hindi lang si Inay kungdi ang sarili mong tagumpay.

akoy nalilito, pakiramdam ko nabalik ako sa nakaraan, bakit yata puro mga makata itong napagpapapasok kong blog?
hala sige ipagpatuloy nyo, kayo ang pumalit sa posisyon ni balagtas.

Lee.

Ikaw nakakaintinti takalok? Ikaw ba ay Pilipino? hahaha.

Nais kitang ibalik sa nakaraan ng iyong buhay dahil doon umiikot ang aking mundo- kung saan payak pa ang buhay nating mga Pilipino.

Kamusta sa Tsina?

Para sayo din pala itong aking artikulo.