“Halika samahan mo akong manilip…”
o sige. dalin ko video camera ko
sino ba sisilipan natin?
——
ano bang tagalaog ng video camera?

GK, kamkorder. bidyo kamera. bidyokam.

happy anniversary to your blog. sorry, i know.. you’ll kill me.

magandang kaarawan sa iyong bahay kubo.

aw, assuming na naman ba ako? kung ako ang kausap mo sa post na’to.. nagustuhan ko ang bawat pintig ng letra dito sa iyong bahay. nag-iiwan ka ng bakas pero hayaan mo sila kung ayaw ka nilang sundan. komento lang yan. hindi naman talaga mahalaga ang isandaang komento sa isang artikulo. ang mahalaga, may iilang nilalang na binabasa ang sinusulat mo.

kahit magpaquiz ka tungkol sa blog mo, hindi ako babagsak.

aw. (sana nga huwag akong bumagsak.)

teka, pagnagpa-quiz ka, i hate you.

mr. nonsense, eto ka na nga at sumisilip sa bahay kubo eh!

hmm, pano kung sabihin kong gusto kitang sundan kuya kulisap…
basta ba literal na kagubatan yan kaya kitang sundan…pwede pang guide, hehehe… kaso pati ako nagsisimula pa lang bumalanse sa mundong ito… hindi ko rin kayang ipahiram ang aking munting ilaw dahil kulang din ito para gabayan ako.

maligayang bati, j.kulisap. buti at di nasilip ni ondoy ang bahay mo. may kapilyuhan siya. marami siyang sinira. simple at magarbo, di niya pinatawad.

Kamusta GK, sige manilip tayo. Nabubusog ang kalulwa mo sa paninilip ng iba di ba? Pinatatayo nito ang iyong kamalayan hanggang sa bumulwak ng tuluyan ang mga laksa laksang ideya.

Tama si Akso, bidyokam, kamkorder..pwede na yang gamitin sa makabagong anyo ng talasalitaang Pilipino.

Akso, alam na…ayos na ‘yon.

Alam kong nagbabasa ka at baka nga makakuha ka ng pinakamataas na marka kapag nagbigay ako ng pagsusulit. Iyan ang isang bagay na hinahangaan ko sayo, may panahon kang magbigay ng atensiyon sa mga maliliit na detalye, pangyayari o tao man- hinahanapan mo ng oras.

Salamat sa pagbibigay kulay sa tahanan ko Akso. Taos sa pakpak ng J.Kulisap.

Oo ba, Aninipot pwedeng pwede tayong maglimayon sa pusod ng kagubatan, nais kong marinig ang ingay ng mga hayop, ang kaluskos ng mga hindi nakikita, ang malamig na daloy ng sapa, ng pako, baging, at mga matatayog na puno. Sana nga minsan ay magtagpo tayo.

Tutulungan ka ng mga kaibigan sa wordpress, hinahangaan ko sila dahil bawat isa sa kanila ay nagtutulungan….mas marami pa nga akong kakilala ng taga wordpress kaysa sa taga i.ph. Hindi nila ako sinusundan o baka ako rin mas nakita ko ang mga kalaro sa wordpress at blogspot pero malaki pa rin ang tinatanaw kong responsibilidad sa i.ph.

Salamat Aninipot

Plaridel pare, salamat.

Sabi ko nga pantay ang pagtingin ni Ondoy at Pepeng, hinuha ko dapat ang ating mga pulitiko ay gawing idolo si Pepeng at Ondoy….walang kinikilingan..serbisyong totoo lamang.

Salamat na muli sa pagbati.

aba! gusto mo tlagang magkaron ng adventure sa kagubatan?..haha, kaya mo ba tlaga kuya..Eh! ako nga pag nakakita ng ahas, nakakasigaw parin..hehe
pero sa totoo lng mganda tlagang magliwaliw sa kagubatan.. at mangolekta ng mga bulaklak..

una kala ko mga kulisap na umaaligid sa lampara ni jose rizal.

hmmm

ang nakikita ko sa bahay kubo mo ay

meron itong magarang veranda,
jalousy ang bintana,
malinis na batalan,
sagana sa paminggalan,
at isang silid na puno ng mga aklat.

yun ang nasisilip ko.

Prinsesa Aninipot.

Basta ba itatago mo sa gubat ang mga bebeng daga.

Ahas, huwag lang bebeng ahas.

Takot ang kulisap, mas malaki kaya sila kesa sa akin.

Mas panatag ako sa gubat kesa sa gubat Maynila. Kayang kaya, anak maralita po ako.

Jason, ang aking si Jason..ilang taon ka na nga apo ko?

Noble lie ba yang mga nakikita mo sa kagubatan ko ha apo ko?

Salamat, hindi tumaas ang alta-presyon ko sa mga sinabi mo Jason hijo.

Isang taon na pala. Isang taon ng paglikha, paglipad at pagtuklas sa bagong pag-ibig.

Halahak at bungisngis ang idinulot ng iyong pagbati Paquita. Ikaw na naging instrumento ko para makabuo ng aking bagong pag-ibig, ng aking inspirasyon sa paglalayag, ikaw na taga kumpuni ko sa aking nakaraan at taga pukaw sa aking kinabukasan..dahil diyan, ipinagkakaloob ko sayo ang isang haligi ng aking tahanan dito sa aking kagubatan.

Kapag ikaw ay nagpaalam, tiyak na guguho ang bahaging iyong iiwan.

Kaibigang Kulisap, ako’y kasama mo maging sa pagbagtas mo sa kagubatang masukal. Maging sa pagpintig ng iyong puso na sa pakiwari ko’y nakatutulig. Hayaan mong ating pagtibayin ang haliging iyan sa pamamagitan ng pagtanggap mo sa mga bagong kaibigang lalong magpapaigting at magpapatibay ng iyong tahanan. At sa paglipas ng mga araw hangad ko ang iyong kaligayahan na iyong iaalay sa piling ng iyong minamahal.

huli man daw at magaling (ahem!), huli pa rin. hahaha!

maligayang isang taong pagtitipa sa buladasphere, ginoong kulisap!

natutuwa ako’t natisod ako sa blog na ‘to nang di sinasadya. nawa’y patuloy ang pagsasatitik ng mga salitang nakakalunod ngunit hitik sa tagong paliwanag at pagkakakilanlan.

tulad ng sabi ko, nagbablog ako hindi para humakot ng mga mambabasa kundi para makatagpo ng mga kawavelength na katulad mo.

kaya wala akong pakialam kung mangilan-ngilan lang ang nadadapa sa datkom ko. dahil unang una, un naman talaga ang intensyon ko.

kaya nga lagi akong hindi nag-iiwan ng bakas sa tuwing nag-kokoment ako sa mga blog na pinupuntahan ko. gusto kong yaong mga taong nakakaintindi lang ang makaalam ng kutang pinagtataguan ko.

apir!

Ipagpatuloy mo ang sinimulang ito. At magsilbi kang inspirasyon sa lahat ng tao. Hanga ako sa iyong pananalita. Damang dama ko ang laman ng bawat inilalathala mo at maging mga tugon mo sa iba.

Mabuhay ka Kabayaan.

Maligayang kaarawan sa iyo.

kuya kulisap dapat ang pamagat nito “pasulyap sulyap ka kunwari, patingin tingin sa akin” yan ganyang kahaba dapat… hahahaha

wow! kuya kulisap, ikinagiliw kong maging iyong munting prinsesa…hayaan mo, pwede mo akong isama sa kagubatang tinatahak mo..

Paquita,

Alam kong natutulig ka na sa paulitulit na tagpong lagi kong binabalikan sa aking nakalipas, bale baga’y nais nitong manariwa at buhayin ang natulog ng dugo, subalit lalong namumuo ito sa kalamigan ng panahon.

Oo, sinisimulan ko na silang tanggapin, bukas na nga ang pinto, wala ng tarangkahan.

Ang akin namang pag-ibig ay nandito lamang, handang ialay sa karapatdapat na nilalang.
Pero sa piling ko’y hindi naman kaginhawahan lang, nandyan na ang panghahawakan niyang siya ay normal at ako ay hindi- maunawaan niya kaya ako?

Teka, anibersaryo ng aking bagong pag-ibig ito.

Lio Loco,

Ako may napadpad sa kuta mo, hinatid ng hangin, binulong ng palakol.

Nagbebenta ako ng aking paninda pero ang uso ngayon dvd ang akin plakang pang radyo-pono pa.
Bihira nga naman ang bibili, tama ka- may ilang taong magiging tagasubaybay at tagasunod.

Yong may kapareho ng alon, ng lagaslas, ng daloy.

Apir tayo. Ingat ka lagi Lio

Salamat BP, ayaw kitang tawagin sa pangalan mo, masyado kang nagpapakababa gayong ang tingin ko sayo ay isang matatas at mataas na mamayang Pilipino ng Pilipinas. Saludo po ang J.Kulisap.

Itong aking bahay-kubo ay sadya kong ginawa upang gamutin ang sugat sa aking pagkatao, nais kong ibahagi ang sakit na dulot ng lipunang ating ginagalawan sa pamamagitan ng ating sariling wika, na ayon sa aking paniniwala ay mas maiintindihan ng mga taong hindi ganun kataas ang lebel na pang-unawa sa wikang banyaga lalo na ang Ingles.

Hindi ko rin mawari kong ang bahay-kubong ito ay nagsisilbing kublihan ng pagkabigo o paghalakhak kapag ang may-ari ay nakararanas ng emosyon. May mga taong magagawi at handang magtabas ng madawag na sukalan upang masilip kung ano ang nasa loob ng bahay na ito.

Ang pagtugon sa artikulo ng iba ay isang responsibilidad, kung kayat dapat lamang na sumagot sa paraang naayon sa isinulat ng manunulat. Kung may konting pagkontra, ito ay dapat na ituring na hamon sa kakayahang kayang abutin ng kaniyang pag-aanalisa.

Salamat na muli BP.

Si Alvin, ang batang napakalakas ng pakiramdam. Kapangyarihan mo ba ‘yon.

Huwag kang maninibugho Alvin pero ang pitak na inilaan ng J.Kulisap sayo ay kasing dalisay ng iyong pakiramdam na talaga namang hinahangaan ng iyong abang lingkod.

Tama ka naman na pasulyap-sulyap at patingin tingin ang dapat pamagat nito.

Ito ay isang paglalarawan sa taong nagbuo ng bahay kubo sa gubat. Sa totoong rolyo ng buhay, tipid ang mga salitang makukuha mo sa akin, lalo na at wala kang direktang kaugnayang personal o negosyo man.

Titingnan lamang kita pero pinag-aaralan ko na ang iyong kilos at saka kita aatakehin.

Gusto ko ang kapangyarihan mong malakas makiramdam at walang patumpik-tumpik.

Sige sama ka na, ikaw ay magsisilbing alitaptap sa aking bahay-kubo, kapag napansin mong madilim inaasahan kong gagamitin mo ang iyong ilaw sa pwet para magliwanag at hindi mapanglaw si Don Anastacio, Palakol, Dagang Kosta, Prinsesa Dalisay at ang kanilang mga kapitbahay. May Mantsa ang kurtina, pero huwag mong lilinisin, mahalaga ‘yan.

Karapat-dapat lamang ang hinihintay kaibigan ko. Sa palagay ko’y sapat na ang maraming taon na iyong ginugol upang matagpuan ang iyong tunay na tahanan. Isang tahanang may matatag na pundasyon kasama ang isang pamilyang pupuno ng halakhak at dadamay sa oras ng pagdadalamhati.

Hindi na kailangan pang maghintay muli baka tadhana’y makialam at bagong pag-ibig ay mawaksi.

Pinipilit namang pandayin ng iyong abang lingkod ang aking tahanan subalit animo’y bulak sa lambot itong aking puso, punumpuno ng emosyon, sarisaring emosyong nagtatalo kung ano at alin lamang dapat ang ilagay, natatabunan nito ang aking pag-iisip.

Lalabanan ko ang tadhana kapag ako ay kanyang sasakupin sa aking mga desisyon kahit na alam kung ako’y kaya niyang supilin. Hahagkan ko ang bagong pag-ibig kung magagapi niya ang matagal na nanahang nakaraan sa kaibuturan ng aking kalulwa.

Paquita, ito ay aking anibersaryo, ipinapaunawa ko lamang, tila yata nakalimutan mong lumaklak ng Adyo at Oregano, nganga at bunga.

Paalpasin mo na Kulisap ang alimpuyo ng iyong damdamin. Ang nilalagnat mong pag-ibig ay bigyan ng hustisya. Syoktong lamang ang nilagok ko, hindi ko alam na nakakapagdulot pala ito ng diliryo.

sipag magsulat ah. hehe

pwede magrequest? next time “SILIP” naman, haha..joke lang..

salamat sa kwento.

Tipanin mo ang pag-ibig na umusbong sa lupang tigang. Tipanin mooooo!!!! Tipanin moooo!

happy anniversary sa iyong bahay bahay jk…

bilang gift ko sa u, nilagay kita sa links ko…

Kamusta Eli?

Sana nasa mabuti kang kalagayan at walang karamdaman, parang liham lamang..hehehe.

Masipag, nagsipag ako ng maraming naninilip sa blog ko, dati si Prinsesa Dalisay, Paquita at Nieves lamang ang aking parokyano, pero ng magawi kayo dito at hinahanapan ako ng ibang blogger ng aking artikulo, labag man sa kapiraso kong utak, nagsusulat pa rin ako..hehehe.

SILIP sa butas na masikip ba ang gusto mo?

Bulaga.

Paquita, nasaan ba ang lupang tigang, hindi ba at nadilig na ni Ondoy at Pepeng, nasaang kaharian ka ba at iba ang tinatakbo ng iyong mga pahiwatig?

Ikaw ba ay nasa kagubatan ko o nasa palasyo ng nakaraan?

Father, mano po 6 o 7..hahaha. salamat po sa pagbati,pakibasbasan na rin po…kakapalan ko na ang aking pakpak.

Marami pong salamat sa inyong pagkandili.

Kamusta po ang Mindanao?

Sana matagpuan na natin ang tunay na pagkakapatiran- ibang relihiyon man, paniniwala at katauhan. Tayo ay iisa ang wangis- may puso, may katawan magkaiba man ang kaisipan.

Hindi kayang diligin ni Ondoy o Pepeng man ang pusong dumanas ng matinding pagkauhaw. Tanging isang nilalang lamang na may baong tunay na pagsinta at wagas na pag-ibig.

Uhaw, uhaw- lumagok hanggang sa ang panunuyo ng lalamunan ay matighaw- guminhawa.

Wagas na pag-ibig at pagsinta
Tila mailap, ayaw sumulyap
Tahimik umibig, ayaw ng palasak
Ito ba ang sadyang hanap
o Iba ang tunay na lilingap?

Anibersaryo ko ito Paquita, huwag mo akong iligaw.

Mailap kung sadyang hindi ka susulyap
Katahimikan ang hatid kung ayaw ipabatid
Hindi matatagpuan kung hindi hahanapin
Nawa’y Bigyang pansin ang pusong nais lumingap.

Maligayang isang taon Kulisap!

Ibubuhos ang laksang pakiramdam
Dito sa natagpuang kagubatan
Pag-ibig na hangad walang hanggan
Dahil bukas ito, kanino pa man

Sa wakas, binati mo rin ako sa aking anibersaryo

O buwan liwanag mo’y isabog
Upang ang magsing-irog ay gabayan sa pagtahak sa bagong landasin

Pag-aalinlangan sa puso’y iwaksi
Sa iyong kagubatan pag-ibig ay saksi.

sa ngayon ok naman ako dito sa isla na aking ginagalawan. mababait naman ang tao at may mangilan-ngilang kaibigang mga muslim na nagtitip saan ang mga danger zones ng isla…kaya todo ingat pa rin.

Ako’y nagagalak sa pagkakataong iyong inilaan sa hapong ito
Gumayak ng maaga patungo sa kagubatang may pangakong dala
Pagtatagpong dapat sana ay pagka-pananghalian pa
Ano ba’t umaga pa yaring SPAN ay nakapinid na.

Labis akong nananabik
Puso’y nagbubunyi
Pag-ibig na hanap sa kalawakan ng gubat
Nawa’y matagpuan na.

ahhh kagubatabang masukal,mahirap tahakin.Maingay ang mga kuliglig,nakakabingi ang katahimikan.Ngunit kung nais makasilong sa bahay kubo mo…..pilit kung hanapin sa mapang naiguhit pa sa dahon.Maligayang bati sa iyong anibersaryo.Sana’y pagpalain ka pa lalo.

Padre Fiel,

Mag-iingat ka palagi, gagabayan ka Niya sa iyong misyon.

Salamat na muli.

Paquita,

Mi amore Paquita hija.

Como estad?

Buenas Diaz

Maya,

Sumisiyap ang huni ng maya, tila napakalayo ng siyap, ngunit dinig na dinig naman.

Salamat sa iyong pagbati.

Mabuhay ka, at alam kong inaani mo lamang ang mga bagay na pinaghirapan mo. Alam ko ring maligaya ka at hangad ko iyon para sa isang kaibigan.

Sumilong ka, kumatok ka lamang at magpakilala.

Magbubukas ang dating pahina, saang aklat?

Ano nga ba ang istorya.

Salamat ‘Noy

napakasarap balikan ang Laguna,sana madalaw natin ito sa susunod na taon kapagnakuha ko na ang litihimong paninirahan dito.Uuwi ako at sariwain natin ang mga dagas na dahon.Pangako yan.

ok naman ako kulisap, eto masaya kahit masakit na ang likod… kakakain lang ng coke… aaawww…

ikaw kumusta ka… ayun ako oh sa chat box mo….

Sana padalhan mo ako ng Coke, sa aking anibersaryo, makain nga din..nakakabilaok ba yan?

Ayos naman ako, napakulit mo pero tawang tawa ako sayo, kala mo lang.

Oo, masarap talagang bumalik sa nakaraan kaibigang Maya.

Masaya ako sa nangyayari sa buhay mo.

Kaibigan, o kaibigan, ibigay ang kahilingan.

Tadah, yawts..awww…akso pagamit ng mga salita mo.

marami na akong pinamugarang bahay…pero kakaiba ang mga pananaw sa bahay mo ginoong kulisap…malalim halos hirap na masungkad…
kailangan pa yata ang balarilang hubad upang ang diwang nakatago ay maisawalat…..

Mamang Asul,

Gaya ng pagtatangka kung magtanong kung bakit kulay asul ang napili mong kulay?

Dahil ito ba ay nagpapahiwatig na sa alapaap ay may kalangitan? At kapag nakatungo ka ay makikita mo ang mga tao, ang kanilang galaw- ang kanilang gawi?

Ganun ba? Ang bahay ko ay niyari sa panahong wala pang nananakop pero muling nabuhay sa panahon kung kailan malapit ng malimot.

Magandang umaga po Bluguy.

p.s. ganda ng mga boracay shots mo!

Talaga Padre Fiel? Nahalina talaga ako don.

Gusto ko ngang iuwi sa aking bahay kubo ang Boracay kaya lamang…kulang kwarta ko.

j. kulisap..damang dama ko ang damdamin mo..hehe

sumulyap lang ako sa kwento mo

sa akig paglilibot sa buong pilipinas, narealize ko na sadya ngang world class ang boracay. ngunit sa kabila nito marami pang mga beaches sa ating kaupuluan na mas maganda pa sa boracay. yun nga lang di pa sila nadidiscover o kaya ay nabibigyan ng international exposure…

Damang dama ba? Kung ang damdamin ko ay kayang ipinta ng iyang mga kamay, ano ito?

Salamat, sulyap lang talaga..hehehe

Tama ka don Padre Fiel.

Mas mainam na hindi na madiskubre para maprotektahan pa ang ating kalikasan, para mapanatili ang hubad at inosento nitong ganda.

Kapag dinayo ng komersyalismo ang isang lugar, nagiging komplikado itong parang tao Padre.

Nakikisulyap. At oo, damang-dama ko ang iyong kAyumangging damdamin. Patambay! Hakhak!

Bato bato pik..bato bato pik..ay taya.

Batopik, nadalaw ka sa kubo ko. Sige akyat ka. Dahan dahan..naglilinis ako, baka madulas ka. May kaning lamig diyan. Magsandok ka na lang. Anong ulam? Alamang na may konting karne.

Salamat..ay taya si batopik