MAY UGAT ANG GUSALI

  Naging asero ang lupa, kagubata’y lumiliyab

Ang dating anyong lupa, ngayo’y anyong tubig na

At ang lahat ng may buhay ay nalagutan ng hininga- J. Kulisap

Alin sa larawan ang gusto mo sa ngayon? Bakit. Ipaliwanag 

Natakot ka ba sa iyong nabasa sa itaas? Hangga’t tayong tao kapag walang nangyayaring masama sa atin o sa ating lipi, hindi tayo nadadala. Napapaisip lamang tayo kapag lumapit na sa atin ang kapahamakan lalo na kung ang ikinapahamak natin ay ganti ng kalikasan? Pwede mo ba siyang gantihan?

Ang turan, hindi natin pag-aari ang kalikasan, tayo ang pag-aari nito. Saan nga ba tayo tatayo, sa patuloy na pagtuklas ng ikagagaling ng tao sa aspetong kailangan natin bilang mortal o hayaang umasa sa ibinibigay ng kalikasan para hindi ito masira ng tuluyan? Iiwan ko ang katanungang iyan, dahil ako mismo na walang disiplina at pagkalinga ay hindi alam ang kasagutan, marahil natatalos ng aking isip ang mga posibleng pamamaraan ngunit lunod din ako sa kaligayahang idinudulot ng kung anuman ang mayroon tayo ngayon.

Tumutubo ba ang gusali? Para itong kabuteng bigla na lamang sumusulpot. Marahil may ugat ang gusali. Dati kapag nagagawi ako sa bandang timog, luntiang taniman ng mga palay o halaman ang aking nakikita, masarap tingnan, may kaaya-ayang haplos ang simoy ng hangin, ngunit ngayon, mga nagagandahang bahay o gusali na ang tumubo doon. Ano kaya ang lasa ng bunga ng gusali?

Kung ngayong tayo ay buhay at nasasaksihan ang mga sakunang kumikitil at umuubos ng ating kabuhayan, ano ang pwede nating gawin habang may buhay pa tayo?

Kung ngayong tayo ay buhay ngunit ngimi sa kalagayan ng kalikasan bagkus puro paninira at pang-aabuso lamang ang ating naiaambag, sino ang ating ituturo sa ating kapalaluan?

Ilang Ondoy at Pepeng pa ang hihintayin natin para madamang muli ang pagkakapatiran at kababaang loob ? Huwag naman tayong masyadong makasarili at mapag-imbot, hindi lamang tayo ang humihinga sa mundong ito. 

Ano ang silbi ng mansiyon kung kumakalam  naman ang ating sikmura? Ipagpalagay na ang tao ay makaimbento ng mga kaspula o gamot na pwedeng inumin na hindi magugutom ang tao, pero sa katagalan baka wala na ring pagkunan ng hilaw na kagamitan mula sa kalikasan.

Kung wala pang isang porsyento ng populasyon ang may pagkalinga sa kalikasan, ito ay mauuwi din sa kasawian.

Hangga’t mayron tayong buhay, kaya nating gumawa ng hakbang, wala ng silbi ang pagtangis at panghihinayang kapag tuluyan ng naghiganti ang kalikasan. 

Nasa iyong paninimbang na ang mga kasagutan, ngayon ba o bukas ang mahalaga?