KATIBAYAN NG PAGTATAPOS

Ang tema ng pagtatapos sa taong ito ay: Aking Edukasyon, Ambag ko sa Kinabukasan
      

Ang isang ordinaryong estudyante na pumasok sa pampublikong paaralan ay gugugol ng labing limang taon bago siya makapagtapos ng kolehiyo, kung nakaaalwan naman sa buhay aabot ng labing walong taon ang ipamamalagi sa apat na sulok ng paaralan. Buhay estudyante, dito nagsisimulang hasain ang ating kaisipan, unti unting binibigay ang kasagutan sa ating pagkamangha. Nakikilala natin ang bawat kulay na nais nating maipinta sa ating isipan, pinatatalas ng ating pluma at papel ang mga simpleng letra hanggang sa makabuo ito ng salitang nais nating maiguhit sa ating mga palad.

Ang mga Pilipino ay literadong lahi, yaman ang edukasyon lalo’t higit sa mga Pinoy na nagdarahop, pilit na igagapang ng mga magulang ang kanilang anak matupad lamang ang pangarap, isasangla ang kabuhayan, mangungutang sa kapitbahay, ipagbibili ang kalabaw, kapalit naman nito ay ang papel na may nakatatak na “ KATIBAYAN NG PAGTATAPOS”, ito ang papel na pwedeng ipakwadro at palamuti sa salas, tila ito ay sumisimbolo sa kayabangang edukado tayo, may tinapos tayo, at hindi pwedeng tapak-tapakan ninuman, anumang dahilan, ito ay gantimpala lamang sa ating pag-ahon sa kamusmusan.

Bawat estudyante ay may mga kwentong itinatago o itinatangi sa kaibuturan ng kaniyang puso at isip, nagpapakislot ng budhi o nagpapasilay ng ngiti. Buo ang kulay ng buhay estudyante, umaapaw sa karanasan na akma namang naihuhulma sa pagkataong nais niyang buuin. Samo’t saring kwento ang iyong nabasa, narinig, nasaksihan o mismong naranasan  bilang estudyante, sariwa pa sa iyong alaala at sigurado akong ito’y iyong binabalik balikan. Masarap maghalungkat, masarap magbalik tanaw sa buhay estudyante.

Ngayong taon may limandaang libong estudyante sa kolehiyo ang inaasahang magsisipagtapos. Sa kabila ng kasiyahan, nandun din ang kalungkutan, nagmamartsa ka papuntang entablado sa saliw ng “tantan tantantan, tatan, tantanan…tanan” kantahin mo, yon na yan, at ang awiting “Farewell” sa modernong panahon. Hindi nga ba’t sa apat na sulok na paaralan tayo natutong kiligin, umiyak at mangarap pa ng mas mataas, kinilala ang bawat isa anumang lahi, kultura at tradisyon, sila na naging malapit sa ating puso ay naging bahagi sa pagpapalago ng ating kasanayan bilang isang natatanging indibidwal.

Para sa mga guro na tumulong at gumabay sa paghubog, isang dakilang gawain na ipinagkakapuri, isang karangalan na magbahagi kayo ng inyong karunungan. Sa mga magulang na nagtataguyod sa kahalagahan ng edukasyon, umasa kayong gagawaran kayo ng medalya ng inyong mga anak, sila ay Pilipinong may karunungan, ito ang inyong gantimpala. Hindi matutunaw, hindi kakalawangin, pamhabambuhay na mapapakinabangan, sinisiguro ko ‘yan

Ang aking mensahe para sa mga magsisipagtapos:

Hwag mong hayaang igupo ka ng iyong kamangmangan ngunit huwag mong hayaang dalhin ka ng iyong karunungan sa kapahamakan.

Mabuhay ang mga magsisipagtapos, binabati ko kayo.